Van lesgeven tot smashen: gisterenavond ruilden een twaalftal SAB-collega’s hun vertrouwde werkplek in voor het volleybalterrein. En dat leverde… spektakel op! 😁
Onze ploeg was alvast een bijzondere verzameling SAB-talent: twee ICT-coördinatoren die normaal vooral proberen om alles met elkaar te laten communiceren (al bleek dat met tien andere spelers soms ook een uitdaging), een pedagogisch directeur die de lijnen uitzet (maar niet noodzakelijk die op het volleybalterrein), verschillende LO-leerkrachten die eindelijk eens zelf aan de bak mochten in plaats van de sportieve prestaties van anderen te beoordelen, een econoom die op zoek ging naar een positief rendement van elke opslag, een leerkracht Artistieke Vorming die voor de nodige creatieve invalshoeken zorgde, een leraar Godsdienst die wellicht op wat hemelse bijstand rekende, een collega van het ondersteunend personeel die ook buiten de schoolmuren alles draaiende hield en zelfs een stagiair die meteen een bijzonder praktijkgerichte opleiding kreeg. Kortom: een bont gezelschap met uiteenlopende specialisaties, maar met één gemeenschappelijk doel: die bal over het net krijgen. Dat laatste bleek soms al een hele uitdaging! 😉
Onder de deskundige leiding van coach Natalie Maex, het toeziend oog van algemeen directeur Ronny Meertens en de enthousiaste aanmoedigingen van onze persoonlijke cheerleader Natalie Vanhex namen we deel aan de leerkrachtencompetitie van MOEV, waar we het opnamen tegen teams van andere scholen.
De eerste wedstrijden verliepen… laten we zeggen: met groeimarge. Drie nipte nederlagen waren het resultaat. Het bleek toch even wennen aan onze bijzonder heterogene ploeg, waar volleybalervaring en enthousiasme niet altijd hand in hand gingen. Ook de tactische afspraak dat de tweede bal steevast voor de passeur is, moest hier en daar nog even indalen. Sommige gewoontes zijn nu eenmaal hardnekkig!
Maar opgeven? Dat staat niet in het SAB-woordenboek! In de laatste wedstrijd vonden we eindelijk onze draai en boekten we onze eerste én enige overwinning van de avond tegen de collega’s van het Agnetencollege uit Peer. Eindelijk viel alles op zijn plaats: de opslag ging over het net, de bal kwam terug en zowaar… we wonnen! 😁
En alsof de avond nog niet bijzonder genoeg was, volgde op het einde nog een onverwachte verrassing. Plots kregen we van de organisatie zowaar een beker overhandigd! Even dachten we dat onze indrukwekkende comeback toch nog beloond werd, tot bleek dat er sprake was van een klein administratief misverstand. De organisatie had zich vergist in de ploeg. Jammer genoeg was onze sportieve prestatie dus niet voldoende voor een echte beker… al hadden we blijkbaar zoveel enthousiasme uitgestraald dat het leek alsof we het hele tornooi gewonnen hadden! We hebben de beker dan maar even met plezier in ontvangst genomen. Een prijs voor inzet en enthousiasme? Die mogen ze ons alvast niet meer afnemen! 🏆😁
We keerden dus huiswaarts met misschien niet de meeste overwinningen, maar wel met een flinke dosis sportiviteit, teamspirit, plezier, enkele blauwe plekken en hier en daar wellicht ook wat spierpijn. Sommige collega’s zullen de volgende dag ongetwijfeld op een iets minder elegante manier de trap nemen…
Wordt vervolgd? Absoluut! We kijken alvast uit naar een volgende editie. Of wie weet… zien we elkaar binnenkort al terug op een volleybalterrein. De revanche is alvast aangevraagd! 🏐💪
